Patika (2013)

Onur Yağız’ın yönettiği 23 dakikalık kısa film “Patika”, geçtiğimiz ay 50. Altın Portakal Film Festivali’nde “En İyi Kısa Film” ödülünü Gülistan Acet’in “Karpuz Cenneti” filmiyle paylaşarak dikkat çekmişti. Birkaç gün önce ise İzmir Kısa Film Festivali’nde hem “En İyi Kısa Film”, hem de “SİYAD En İyi Kısa Film” ödüllerine layık görüldü. Adana Altın Koza Film Festivali ve Malatya Film Festivali’nde ise finale kaldı.

patika

Bir baba-oğul hikayesini ele alan film, yeşilin ve bisikletin hakim olduğu bir hikayeye sahip. Sinematografik açıdan oldukça doyurucu ve özenli olduğunu düşündüğüm Patika, baba ve oğulun hikayesini naif bir anlayışla resmediyor. Uçsuz bucaksız bir patikada bisikletle giden çocuk, bisikleti babasıyla dönüşümlü olarak kullanıyor, Çocuk, bir yere kadar bisikletle gidiyor, babası yürüyor; babası bisiklete geçince çocuk yürüyor. Çocuk, bisiklete babasıyla beraber binmek istemesine rağmen, babası “bisikletin ikisini birden taşımayacağını” söylüyor. Çocuğun babasıyla diyalog kurma ve birlikte zaman geçirme çabaları sonuçsuz kalıyor.

patika1

Taşrada geçen hikaye, bir çocuğun umutlarıyla, korkularıyla, istekleriyle dolu hayatını ve babasıyla iletişim kurmak için verdiği mücadelesini anlatmakta başarılı bir görsel yapı kuruyor. Finaline kadar açık alanda, bir taşra atmosferinde vuku bulan olay örgüsü, finalde kendini kapalı mekana, baba-oğulu yakınlaştıran basit ama naif bir gölge oyununa bırakıyor. Bir bakıma “hayallerinizi gerçekleştirmek için mücadelenin peşini bırakmayın, gerekirse küçük ama tatlı hileler tasarlayın” diyor. Hemen hemen her baba-oğul arasında ya çocukken, ya gençken, hatta yetişkinken kuşak çatışmasının getirdiği iletişim kuramama, anlaşmazlık, sevgi eksikliği gibi durumlar olmuştur. Dolayısıyla filmin anlatmak istediği ana cümle, filmle ve karakterlerle özdeşleşmeye müsait bir kapı aralıyor.

patika2

Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde yoğun program içerisinde kaçırdığım Patika’yı izleyebilmek için yönetmeni Onur Yağız’dan rica etmiştim, sağ olsun göndermişti. Kendisinin benden ricası ise filmi yazmadan önce “iki kere izlemem” idi. Filmi bir kere izlemiştim fakat daha sonra Malatya Film Festivali ve İstanbul Kısa Film Festivali’ndeki gösterimlerine de denk gelince “Patika”yı toplamda üç kere izlemiş olarak ricasını fazlasıyla yerine getirmiş oldum sanırım.

Patika, 2013 yılı içerisinde izlediğim kısalar arasında en iyilerden biri. Gördüğünüz herhangi bir festivalde ya da gösterimde kaçırmayın derim.

Reklamlar

2 comments

  1. sadece şu iki fotoğraf bile izlemek için çekici kılıyor. teşekkürler. imkanım olursa izleyeceğim. tabi güney korede de nasıl imkanım olacaksa. belki internete düşer.

  2. Güney Kore sinemasına, insanlarına, diline, kültürüne, yemeklerine hayran bir insan olarak Güney Kore’den bir takipçim olmasına çok sevindim 🙂 Dünyada gitmek istediğim ilk ülkedir.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s