‘Ahlat Ağacı’ Basın Gösterimi Sonrası Eleştiriler

wildpearahlat

Halil İbrahim Sağlam: Ahlat Ağacı diyaloglarının ve oyuncu yönetiminin gücüyle 3 saat boyunca akıcılığını hiç kaybetmeyen bir görsel roman, yönetmenin filmografisi içinde de güçlü bir eser. Lakin kurgudaki bazı devamlılık sorunları ve plan geçişleri, görüntülerdeki kimi ışık patlamaları ve ton uyumsuzlukları bir Nuri Bilge Ceylan filmi içinde ilk defa bu kadar gözümüze batıyor. Belki bunun sebebi NBC / Tiryaki ikilisinin RED kameraya geçişte eski filmlerinin görsel kusursuzluğunu yakalayamamaları ya da NBC’nin kurguyu tek başına yapması olabilir.

Haktan Kaan İçel: Nuri Bilge Ceylan’ın teknik anlamda en kusurlu filmi olsa da metnin içindeki kimi güçlü tespitler ve mizansenlerdeki derin nüanslar filmi güçlü kılan etmenler olmuş. Belki Nuri Bilge Ceylan’ın en iyi filmi değil ama izleyenler için derin izler bırakacaktır.

Burak Göral: “Ahlat Ağacı”nı Nuri Bilge Ceylan filmlerini seven herkes sever, ama ” Gönülçelen”i (The Catcher in the Rye) okuyan ve ona, en azından bir döneminde ‘hayatımın kitabı’ diyen bir başka sever…

Kaya Özkaracalar: Nuri Bilge Ceylan’ın yeni filmi Ahlat Ağacı gerçekten de ayakta alkışlanmayı hakediyor.

Güney Birtek: Hayatım boyunca unutamayacağım detaylarıyla yine bir Nuri Bilge Ceylan filmi gönlümü fethetti. Yazmak için sabırsızlanıyorum. Çok beğendim.

Tuğçe Madayanti Dizici: Ahlat Ağacı bir ‘Nuri Bilge Ceylan Odisesi’. Ana karakterin uğradığı her durak yoğun birer anlam içeriyor. Harika bir yolculuktu! Lakin Ahlat Ağacı’nı çok sevsem de Nuri Bilge Ceylan’ın en iyi filmi değil bana göre. Felsefi ve edebi içerikli diyalogların bir kısmı diğer diyaloglara göre daha düşük seviyede idi. Bu tutarsızlıktan hoşlanmadım.

Serkan Çellik: Ahlat Ağacı övgülerine göğüs germeye hazırım ancak “görüntü yönetimi, muhteşem kareler, ah o görsellik” gibi eski NBC filmlerine yazdıkları eleştirilerden copy/paste yapacaklara lafım hazır. 40 yerden yapım desteği olan Ahlat Ağacı’nın görsel zayıflığının tek açıklaması “Gökhan Tiryaki epey gün işe gelmedi” olabilir benim için. Patlayan ışıklar, devamlılık hataları, kurgu problemleri, renk uyumsuzluğu…

Tanju Baran: Ahlat Ağacı yüreğimi yangın yerine çevirdi, film çıkışında babama sarılmak, elini tutmak, dizinin dibine kıvrılmak istedim. Herkese göre olmayabilir ama benim için çok özel bir film.

Onur Kırşavoğlu: Ahlat Ağacı, insanın köklerine, evlatların babalarına olan hislerini anlatan güçlü bir şiir. Ceylan’ın en dolu, en konuşkan ve en politik filmi aynı zamanda. Teknik tercihler alışılmışın dışında ve sorunlu gelebilir ama içeriğin kusursuzluğu her şeyi örtüyor. Çok konuşulan Doğu Demirkol ve Murat Cemcir tercihlerinin ne kadar haklı olduğunu ise film ilerledikçe daha güçlü bir şekilde anlıyoruz. Umarım daha çok projede ve bu tür filmlerde yer alırlar.

Müjde Işıl: Ahlat Ağacı roman okur gibi izleniyor. Bölüm bölüm. Her bölümde sonra bir daha karşılaşmayacağınız, ayrı romanlara solo karakter olabilecek, uzun-edebi diyaloglar kuran karakterlerle tanışıp hemen vedalaşarak. Filmin temelindeki baba-oğul çırpınışı ise mükemmel. Filmin apaçık eleştirdikleri, tartıştıkları çok doğru ancak kurgusal, görsel açıdan Bir Zamanlar Anadolu’da kadar yukarılarda olmadığı kanaatindeyim. Ama her koşulda ve mutlaka izleyin. Sektörümüz için NBC hâlâ bambaşka seviyede.

Gözde Hatunoğlu: Ahlat Ağacı’nı pek sevdim. NBC sinemasından beklenmeyecek teknik hatalar vs gibi yorumlar bir yana oya gibi işlenmiş senaryosu ve oyunculukları çok iyi. Hikayesi çok dokundu bana, kişisel olarak da çok etkilendim. Filmin temposu da inanılmaz, 3 saatlik film su gibi akıyor. Hep söyleniyordu; bir solukta okunan roman gibi hakikaten. Daha doğrusu: “Oyuncaklı bir meta roman” Ezcümle hemen gidip izleyin.

Çağnur Öztürk: Ahlat Ağacı müthiş bir oyuncu yönetimi bulunan acayip hissettiren bir NBC klasiği ama teknik kusurları epey mevcut, bir NBC filminde olmaması gereken kadar. Ancak hissettirdikleri ve sorgulattıkları yanında unutuyorum.

Melis Zararsız: Üç saat sekiz dakika boyunca yoruldum evet ama sıkıldım diyemem. Tezler ve anti-tezler. Bir konunun kaç yönü. Baba-oğul ilişkisi. Oğul’un tüm evrenle ilişkisi. Oyunculuklar çok başarılı. Küçük, bence çok göze batmayan pürüzler. Kocaman bir senaryo.

Hande Kara: Evet Ahlat Ağacı, Nuri Bilge’nin en iyi filmi değil ama iyi film. Herkes oyunculukların başarısından söz ediyor ancak, Doğu Demirkol da Murat Cemcir de çok değişik bir oyun sergilemiyorlar aslında. Sadece karakterler oyuncularla çok iyi örtüşmüş ve geriye yapmaları gereken çok bir şey kalmamış. Bu da bir yönetmen başarısı. Diyaloglar, senaryo metni elimde olsa da tek tek okusam dedirten cinsten. Teknik sorunlar yer yer rahatsız edebiliyor. Uzunluğundan korkmayın, akıyor gidiyor; rüzgar gibi, yağmur gibi, kar gibi, ömür gibi..

Mert Tanöz: Ahlat Ağacı filmini sevdim, özellikle de bir romandan alınmışçasına ince elenmiş senaryosunu. Başroldeki Sinan karakteri çok iyi çizilmiş, Doğu Demirkol (itiraf ediyorum böyle bir performans beklemiyordum) da iyi oynamış. 188 dakikalık bir filmi aralıksız izlemekten korkuyor insan ilk başta, ne filmler gördük 90 dakika bile bitmek bilmiyor bazen. Ama Ahlat Ağacı’nın böyle bir derdi yok, gereksiz bir uzunluk da sıkıcılık da söz konusu değil. Yine de Cannes’da neden ödül alamadığı anlıyorum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s